Kalkulator beta hCG: czas podwojenia

Potrzebne są dwa ilościowe wyniki beta hCG z krwi i liczba godzin między pobraniami. Czas podwojenia = godziny × ln 2 ÷ ln(drugi wynik ÷ pierwszy): wzrost z 1000 do 2000 mIU/ml w ciągu 48 godzin oznacza podwojenie w 48 godzin. Ponieważ Barnhart wykazał, że wczesny przyrost jest liniowy w skali logarytmicznej, każdy odstęp można przeliczyć na zmianę w ciągu 48 godzin: (drugi ÷ pierwszy)^(48 ÷ godziny) − 1.

Nie ma jednej liczby. Barnhart i współpracownicy (2016, 285 kobiet) wykazali, że minimalny przyrost w ciągu 2 dni w prawidłowej ciąży wewnątrzmacicznej zależy od wartości wyjściowej: 49% poniżej 1500 mIU/ml, 40% między 1500 a 3000 i 33% powyżej 3000. Wcześniejszym odniesieniem było 53% (Barnhart 2004), a Seeber (2006) zaproponował 35% jako ostrożniejszą granicę. Mediana przyrostu jest znacznie wyższa: +124% w 2 dni, czyli podwojenie mniej więcej co 41 godzin.

To nie jest diagnoza, ale wymaga kontroli lekarskiej. Tylko około 1 na 100 prawidłowych ciąż wewnątrzmacicznych ma przyrost wolniejszy niż opublikowane minimum, dlatego przy wolnym przyroście powtarza się badanie i wykonuje USG. Jeśli stężenie stoi w miejscu lub spada o mniej niż 21% w 2 dni, spadek jest wolniejszy niż w poronieniach kończących się samoistnie i może występować w ciąży pozamacicznej: trzeba to pilnie ocenić.

Nie. W zdrowych ciążach w tym samym wieku stężenie beta hCG bardzo się różni, a wartości z kolejnych tygodni nakładają się na siebie, więc pojedynczy wynik nie określa tygodnia ciąży; tabele „beta hCG w tygodniach” nie służą do datowania. Liczy się to, jak wynik zmienia się między dwoma badaniami. Wiek ciąży ustala się na podstawie pierwszego dnia ostatniej miesiączki, a dokładniej we wczesnym USG.

Spadek o 21% lub więcej w ciągu 2 dni odpowiada przebiegowi opisanemu, gdy wczesna ciąża się kończy. W badaniu Barnharta z 2004 roku dotyczącym poronień beta hCG spadała o 21–35% w 2 dni i o 60–84% w 7 dni, zależnie od wartości wyjściowej; wolniejszy spadek sugerował pozostałości tkanek lub ciążę pozamaciczną. Badanie uznawało poronienie za zakończone poniżej 5 mIU/ml. Kontrole aż do wyniku ujemnego ustal z lekarzem.